«Բիսկվիթ» [բիսկվիթային ճենապակի] նշանակում է երկու անգամ թրծված՝ առաջին անգամ 980°C-ում, ապա 1400°C-ում, որը կերամիկայի համար հնարավոր ամենաբարձր ջերմաստիճանն է, և այդպիսով ճենապակուն հաղորդում է իր յուրահատուկ հատկությունները՝ նուրբություն, սպիտակություն, կարծրություն, թափանցիկություն և հնչեղություն: Առաջին թրծումը, որը հայտնի է որպես «դեգուրդի» թրծում, կտորները դարձնում է ծակոտկեն և թույլ է տալիս փայլին ամրանալ: Ինչ վերաբերում է «բիսկվիթային» կտորներին, դրանք երկրորդ թրծումից առաջ չեն թրծվում, ինչը թույլ է տալիս պահպանել իրենց անփայլ տեսքը, ինչպես այս Legende ծաղկամանում: Սովորաբար ասում են, որ բիսկվիթային ճենապակին ավելի փխրուն է, բայց դա բացարձակապես սխալ է:
